عینیت تجربه دینی از دیدگاه رودلف اتو
25 بازدید
محل نشر: مدرس علوم انسانی » زمستان 1379 - شماره 17 » (10 صفحه - از 123 تا 132)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : گروهی
زبان : فارسی
چکیده در تجربه دینی.به ویژه تجربه عرفانی، مسأله حاکی از واقعیت بودن تجربه و عینیت داشتن متعلّق تجربه دینی، پرسشی اساسی و برای اهداف الهیاتی، بنیانی است.رودلف اتو فیلسوف و متکلم آلمانی(1937-1869)معتقد است که متعلّق تجربه مینوی-که تفسیر خاص او از وجه جامع تجربه‏های دینی است-امری عینی و حقیقتی خارج است که این تجربه آن را مکشوف می‏سازد.در این مقاله، اصل ادعا و ادله اتو بر آن مورد ارزیابی قرار گرفته است. کلید واژه‏ها:واقعیت مینوی، امر قدسی، تجربه دینی، ردولف اتو 1.مقدمه آیا انسان راهی به سوی معرفت خداوند به عنوان یک واقعیت خارجی دارد؟پس از رواج افکار کانت در نقد عقل محض، این اندیشه که از راه عقل نظری نمی‏توان درباره بود و نبود خداوند و اسما و صفات او سخن گفت مقبولیت عام یافت و ضعف راهی که کانت با توسل به عقل عملی، موسوم به برهان اخلاقی، برای اذعام به واقعیت خداوند گشود، نتوانست جانشین براهین سنتی منزوی شده در ادای وظیفه اثبات وجود خدا گردد؛هر چند زمینه مناسبی برای رشد رویکرد تحویل دین به اخلاق پدید آورد.در این بحران شک گرایی نسبت به حقایق ماورای طبیعی و نیز به عنوان واکنشی در قبال تحویل دین به اخلاق، اندیشمندانی بر آن شدند تا راهی دیگر به سوی خداوند برای بشر بگشایند و آن، «تجربه دینی»بود. برخی فیلسوفان دین که با دیدگاههای کانت درباره محدودیتهای شناخت عقلی و فعالیت ذهن در پیدایش پاره‏ای مفاهیم و مقولات نظر موافق داشتند و در زمینه کانتی می‏اندیشیدند، در جستجوی حوزه‏ای از تجربه برآمدند که ذهن در آن، فعالیت ایجادی نداشته باشد.اگر جنبه‏ای‏
آدرس اینترنتی